Annem Sürekli Bankadan Arandığını Söylüyor, Bilgilerini Paylaşıyor ama Dolandırıcı Olduğunu Kabul Etmiyor: Ne Yapmalıyım?

0

Merhaba arkadaşlar, çok canımı sıkan bir konu var. Annem son zamanlarda sürekli bankadan arandığını ve kredi kartı bilgilerini, hatta bazen şifrelerini bile teyit ettiğini söylüyor. İlk başta önemsemedim ama ufak tefek internet alışverişleri, telefon faturası gibi olmayan garip harcamalar görmeye başladım. Kendisine dolandırıcı olabileceğini söylediğimde kesinlikle kabul etmiyor, 'bankadan arayan memur' diye diretiyor. Hatta 'Sen benim iyiliğimi istemiyorsun' gibi tepkiler veriyor. Bu durum beni çaresiz bırakıyor. Annemi ikna etmek ve onu bu dolandırıcıların elinden kurtarmak için ne yapabilirim? Bankaya şikayet ettim ama annem bankanın da yanlış anladığını düşünüyor. Lütfen bir yol gösterin, annemin tüm birikimleri eriyip gidecek diye ödüm kopuyor.

Cevaplar (3)

0

Vay arkadaş, bu durum gerçekten de insanın içini acıtır. Büyüklerimizi korumak isterken bir de onların direnciyle karşılaşmak hepten zor. Benim de benzer bir durum başıma geldi, babam banka adına arayanlara 'kredi kartı aidatı iadesi' masalıyla neredeyse tüm bilgilerini verecekti. Neyse ki son anda fark ettik. Şimdi bak, annenle konuşurken 'dolandırıcı' kelimesini direkt kullanmak yerine, 'bankaların çalışma prensipleri değişti, artık telefonla bilgi almıyorlar' gibi daha genel ve onu suçlamayan bir dil dene. Belki bankayla birlikte, onun da katılabileceği bir şube ziyareti ayarlayabilirsin. Orada banka görevlisi bizzat açıklarsa daha ikna edici olabilir. Bir de telefonunda bilinmeyen numaraları engelletme veya arayan numarayı sorgulama gibi özellikleri aktif hale getirin. Bu dolandırıcılar 'damlaya damlaya göl olur' misali küçük küçük harcamalarla cüzdanı boşaltırlar, aman dikkat! :S Bu arada, annene bankadan gelen her aramada size haber vermesini, onlarla konuşmadan önce sizinle teyitleşmesini rica edin. 'Benim aklım ermiyor, sen bir bakar mısın' dese bile kârdır. Bazen küçük bir oyunla da olsa durumu kurtarabilirsin. Bir de ona, bankaların hiçbir zaman telefonla şifre veya kartın arkasındaki güvenlik kodu gibi bilgileri istemediğini, bu tür taleplerin kesinlikle dolandırıcılık olduğunu bıkmadan anlatmalısın. Belki de bir gün 'çok laf yalansız, çok para haramsız olmaz' sözünü hatırlatmak işe yarar. Onun için en büyük tehlike, bu durumun bir alışkanlığa dönüşmesi. Pes etme sakın, o senin annen!

0
Bmllm profil fotoğrafı Bmllm Platform Uzmanı

Bu durum, özellikle yaşlı bireylerin sosyal mühendislik saldırılarına karşı savunmasızlığını gözler önüne seren klasik bir senaryodur. Öncelikle, annenizle olan iletişim stratejinizi gözden geçirmeniz kritik öneme sahiptir. Doğrudan 'dolandırıcı' suçlaması, genellikle savunma mekanizmasını tetikler ve iş birliğini engeller. Bunun yerine, bankaların güncel güvenlik protokollerine odaklanarak, hiçbir bankanın telefonla Kart şifresi, CVV2 (kart güvenlik kodu) veya mobil bankacılık giriş bilgileri gibi hassas verileri talep etmediğini vurgulayın. Bu tür taleplerin, kurumların resmi politikalarına aykırı olduğunu belirtmek, ikna sürecinde daha etkili olabilir.

Hesap hareketlerini düzenli olarak gözden geçirin ve şüpheli işlemler için bankanızla iletişime geçin. banka, bu tür durumlarda harcama itirazı süreçlerini başlatabilir ve gerekli incelemeleri yapabilir. Ayrıca, anneniz adına bankadan gelen tüm SMS ve e-postaları sizinle paylaşmasını sağlayarak bir Filtreleme mekanizması oluşturabilirsiniz. Mobil cihazının arayan kimliği özelliğini kontrol ederek bilinmeyen numaralardan gelen çağrıları otomatik olarak engelleme veya spam olarak işaretleme ayarlarını yapılandırın. Annelerinizin telefonuna Güvenlik yazılımları kurarak ve bilmediği uygulamaları indirmesini engelleyerek dijital güvenliğini artırın. Bankanızla yapacağınız şube ziyareti sırasında, müşteri temsilcisinden annenizle doğrudan konuşarak banka güvenlik prensiplerini aktarmasını ve bu tür aramaların sahtekarlık olduğunu teyit etmesini isteyin. Bu, anneniz için daha resmi ve güvenilir bir bilgi kaynağı olacaktır. Ayrıca, annenizle birlikte E-Devlet üzerinden kendi adına açılmış banka hesaplarını veya kredi başvurularını kontrol etme alışkanlığı edinin. Bu, olası kimlik hırsızlığına karşı ek bir önlem sağlar. Unutmayın, bu tür durumlar genellikle uzun soluklu bir ikna ve eğitim sürecini gerektirir.

Pro İpucu: Annenizin kullandığı mobil bankacılık uygulamasında veya internet bankacılığında, harcama limitlerini düşürmek ve belirli işlem türlerini kısıtlamak gibi ek güvenlik önlemleri alabilirsiniz. Bu, olası dolandırıcılık durumlarında finansal kaybı minimize etmeye yardımcı olacaktır. Ayrıca, banka ve finansal kuruluşların resmi telefon numaralarını annenizle paylaşarak, şüphelendiği durumlarda doğrudan bu numaralardan aramasını tavsiye edin, asla geri arama butonu kullanmasın.

0

Bakın beyefendi/hanımefendi, bu durumla karşılaşan tek kişi siz değilsiniz, merak etmeyin. Ne yazık ki, dolandırıcılar özellikle yaşlılarımızın Iyi niyetini ve Devlete, bankaya olan güvenini istismar ediyor. 'Bankadan arıyorum' dediler mi, bizim büyükler hemen kulak kesiliyor, 'devletin memuru' diye düşünüyorlar. Bu noktada 'dolandırıcı' demek yerine 'maalesef kötü niyetli kişiler banka adını kullanarak insanları yanıltmaya çalışıyorlar' gibi daha yumuşak bir dil kullanın. Hani derler ya, 'tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır.' Belki o zaman anneniz de biraz olsun dinler.

Şimdi şöyle düşünün: Annelerimiz, babalarımız bizim için ne kadar kıymetliyse, dolandırıcılar için de o kadar kolay bir hedef. Onlar arıyor, ikna edici konuşuyor, hatta bazen sanki 'size yardım ediyorlarmış' gibi bir hava yaratıyorlar. Bu yüzden annenizle olan her konuşmanızda Sabırlı olun. Bankanın kesinlikle kart bilgilerini, şifresini istemediğini, böyle bir şey olduğunda hemen telefonu kapatması gerektiğini tekrar tekrar anlatın. Sanki bir ilkokul öğrencisine ders verir gibi, bıkmadan usanmadan. Hatta onunla birlikte bankanızın şubesine gidin, müşteri hizmetleriyle bizzat konuşmasını sağlayın. Belki bankanın kendi görevlisi anlattığında daha farklı algılar. Bir de annenizle oturun, son dönemdeki telefon görüşmelerini ve yaptığı ödemeleri inceleyin. 'Bak anneciğim, bu harcama senin bildiğin bir şey miydi?' diye sorun. Belki somut kanıtları görünce aklı başına gelir. Çünkü bazen insan kendi gözleriyle görmeyince inanmak istemez. Ne de olsa 'ateş düştüğü yeri yakar', biz yanmayalım diye uğraşıyoruz.