Geçici Kaplamalarım Konuşmamı ve Yemek Yememi Kabusa Çevirdi, Bu Normal mi?

Vay be dostum, geçmiş olsun öncelikle! O geçici kaplamalar varya, insanı canından bezdirir bazen. Sanki ağzına kocaman bir şey takmışlar gibi hissedersin, normal yani bu yaşadıkların. Benim de bir arkadaşım estetik için geçici kaplama yaptırdığında benzer dertler yaşamıştı. 'Dilim damağıma yapıştı kaldı, ne yesem yutkunamıyorum' diye dert yanıyordu. Hatta bir keresinde yemek yerken geçicisi düşmüştü de bayağı panik yapmıştı. Ama merak etme, bu durum genellikle geçici oluyor. Diş hekimin boşuna dememiş, biraz alışma süreci var. Dilin ve yanakların yeni duruma adapte olmaya çalışıyor. Özellikle ilk birkaç gün konuşma ve yemek yeme konusunda zorlanman çok doğal. Benim tecrübelerime göre, bu süreçte biraz daha yumuşak gıdalarla beslenmek, çok sert ve yapışkan şeylerden kaçınmak iyi gelir. Ağzını yormayan, kolay çiğnenen şeyler tercih et. Mesela çorba, yoğurt, püre gibi gıdalarla başla. Konuşma pratikleri yapabilirsin, ayna karşısında ya da yalnızken sesli kitap oku. Dilin zamanla yeni duruma uyum sağlayacaktır. Bir de o düşme korkusu var ya, o da çok doğal. Genelde geçici yapıştırıcılar kalıcı olanlar kadar güçlü olmaz, o yüzden dikkatli olmakta fayda var. Ama doktorun sağlam yapmıştır, öyle hemen düşecek cinsten değildir kolay kolay. Yine de sen sert kabuklu yiyeceklerden uzak dur, dişlerini zorlama. Eğer ağrıların çok şiddetlenirse veya geçiciler yerinden oynamaya başlarsa vakit kaybetmeden diş hekimini ara. Bazen ufak bir ayar bile bütün sıkıntıyı çözebilir, unutma. Her işte bir hayır vardır derler, bu da güzel gülüşünün ön hazırlığı işte. Sabırla bekle, o güzel sonuçlar için değer!

E yani, ne bekliyordun ki?! Hollywood gülüşü hemen tek seansta oluverecek mi sandın? O geçiciler zaten 'geçici' adını boşuna almamış. Biraz sıkıntı çıkaracaklar ki kalıcının kıymetini anlayasın. Bakma öyle güldüğüme, ben de bu yollardan geçtim, az çekmedim o geçicilerden. Konuşurken ağzımdan tükürükler fışkırıyor gibi hissediyordum, sanki bir koca patatesle konuşuyormuşum gibiydi. Yemek yemek mi? Aman ne yemek! Resmen sıvı diyeti yaptım o dönem, açlıktan midem zil çalıyordu. Diş hekimleri de hep aynı şeyi söyler zaten: 'Alışırsın, normaldir.' İyi de ben ne zaman alışacağım, o zamana kadar aç mı kalacağım diye düşünür insan. İşin şakası bir yana, tabii ki bu kadar zorlanmak hoş değil ama dediğim gibi, bu bir süreç. Diş hekimine tekrar git, rahatsızlıkların çok fazlaysa mutlaka ayar iste. Belki biraz törpülese, kenarlarını düzeltse rahat edersin. Bazen küçük dokunuşlar bile fark yaratabiliyor. Sakın 'Düşerse kendim yapıştırırım' falan diye düşünme, daha büyük sorunlara yol açarsın. Bir de dişlerini çok sıkmaktan ya da gıcırdatmaktan kaçınmaya çalış, bu da geçicilerin ömrünü kısaltır. Sabrın sonu selamet derler. Biraz dayan, az kaldı, o pırıl pırıl gülüşüne kavuşacaksın.