Toprak yorgunluğu dediğin durum, genelde tek tip bitkinin sürekli aynı alanda yetiştirilmesiyle ortaya çıkar. Toprak, belli besinleri sürekli kaybederken, aynı zamanda bitki köklerinin salgıladığı atık maddeler ve patojen birikimi nedeniyle yapısını bozar. Sadece yüzeysel gübreleme veya kompost eklemek, bu döngüsel sorunu çözmek için yeterli olmayabilir.
Benzer bir durumla karşılaştığımda, sorunun sadece besin eksikliği değil, toprağın mikrobiyal dengesinin bozulması olduğunu fark ettim. çözüm olarak, Nöbetleşe ekim (crop rotation) sistemini zorunlu olarak uygulamaya başladım. Bu, her yıl aynı alana farklı bitki familyalarından ürünler ekmek anlamına geliyor. Örneğin, azot sabitleyen baklagilleri (fasulye, bezelye) ektiğin alana, ertesi yıl azot ihtiyacı yüksek olan yapraklı sebzeleri (marul, lahana) ekmelisin. Bu, toprağın besin dengesini korur ve hastalık döngüsünü kırar.
Ayrıca, boş kalan alanlarda veya sezon aralarında Yeşil gübre (green manure) bitkileri yetiştirmeyi denemelisin. Özellikle kış aylarında çavdar, fiğ veya yonca gibi bitkileri ekerek, ilkbaharda toprağa karıştırmak, toprağın organik madde içeriğini artırmanın en etkili yollarından biri. Bu bitkiler, kökleriyle toprağı havalandırır ve toprağın su tutma kapasitesini artırarak, mikrobiyal yaşamı canlandırır. Bu yöntem, toprağın fiziksel ve kimyasal yapısını kimyasal kullanmadan kalıcı olarak iyileştirir.